Tijd om weer naar huis te komen
Het is alweer bijna voorbij, nu de lange reis terug. Over 30 minuten dat is om 8.00 pm australische tijd vertrekken we naar Melbourne waar we het vliegtuig van 11.55 pm nemen naar Doha (Qatar). Daar moeten we 6 uur w88 om verder te kunnen naar London Heathrow.
We hebben daar 2 nuur ruim de tijd om het vliegtuig naar schiphol te nemen. Zondag om 10.00 pm komen we aan op schiphol voor de gene die dat graag willen weten. We zullen dan de trein naar Culemborg nemen. Tegen middernacht zullen we dan eindelijk in ons eigen bedje kunnen, maar eerst de katertjes even verwelkomen.
We spreken jullie maandag weer met nog meer foto's en wat verhalen.
See you sunday,
Sjell en Evert
Ulladulla Touristpark 9 maart 2010
Gisteravond werden wij alweer aangevallen door de wilde dieren. Al hoewel we het vermoedelijk ook deze keer weer hadden uitgelokt. Onze ge- bbq-de bush maaltijd (kangeroe steak) hadden we amper weggespoeld met de nodige glazen Yalumba Shiraz toen er vanuit de boom die ons kampeerterritorrium afperkte een kat-achtig wezen (op de kop) naar beneden kwam sluipen. Een (buidel) possum dus. Moeder met kind volgden alras. Pa possum was niet echt bang, want - zo bleek al snel - mijnheer was gewend om zich te laten voeren. Toen de door ons voorziene druiven niet snel genoeg werden toegeleverd vond heer Possum het nodig om mijn hand met beide (scherpe) klauwen te grijpen en hard in mijn vinger te bijten. Welk een voorrecht om dat te mogen beleven!
We hebben trouwens ongelofelijk veel inheemse dieren gezien, en de meeste daarvan ook nog (min of meer) op de foto weten te zetten. Om maar een paar te noemen:
kakatoe: wit, zwart en roze (de zgn. Galah, zoiets roept íe ook)
overige papagaaien en aanverwant (rozella's, lorrikeet, king parrots, plus zeldzame princes parrot, en jawel ook een dead parrot (Monty Python dead parrot sketch voor de kenners....))
zwarte zwanen
kangaroes en wallabies (wannabe kangaroes), overigens kom je ze overal tegen, niet echt bijzonder meer......
mijn absdolute no 1 top vogel de kookaburra ofwel lach vogel. Het lachconcert dat ze tegen de avond schemer te hoor geven, daar kan geen enkel beest (qua audio) tegen op.
Krokodil (plastic) achter gelaten door een vorige bewoners van onze campsite
Koalas, vooral in Otways National Park in zuid- oost Victoria
australische raaf,de magpie (met absoluut geweldige funky sound) en de currawong (een klaagrijker geluid is niet denkbaar)
de bowerbird (bouwt een prieel om in te pronken) en de lyre bird / soort Aussy pauw. Beiden zie je overigens zelden, was wel bijzonder.
Australische muskieten die Sjell erg lekker vinden (geef ze eens ongelijk)
Pelikanen (die moet je eens zien als ze van het water de lucht in gaan)
De parade van kleine penguins bij Phillip Island (met honderden tegelijk uit de zee komen waggelen)
Zeearend
Geelborstje, zoiets als ons ..... maar dan ...... grrrhahaha
Duif met een kuif
Comb crested Jacanas, Lapwings en andere hoogpotigen die van nat gras houden (zo iets als regenwulpen, maar dan veel leuker)
En nog veel meer, waaronder exoten als konijn, EU wesp en Edelhert. Die laaste zagen we van dicht bij onze eerste camping. De Aussies op de camping waren zwaar verontrust over de aanwezigheid van dit foute dier, net zoals ze een hekel hebben aan vossen en ander verwilderd europees wild.
Niet alleen de dieren zijn bijzonder. Tientallen soorten eucalyptus, van struik tot woudreus (de grootste hardhout soort is een eucalyptus). Daarnaast de prachtig bloeiende Wattle ofwel Banksius, en mijn favoriet de Tee tree. Dat laatste vooral door mijn jeugdherinneringen. Vroeger in Melbourne woonden we aan de kust waar van oorsprong de tee tree vegetatie domininant is. Dichte struiken waar kinderen ongestoord door volwassenen hun gang konden gaan. Die struiken worden maximaal een meter of 5 hoog, taaie gevlochten takken waar wij in klommen en ons dan lieten vallen terwijl wij ons vast hielden aan zo´n tak. De veerkrachtige tee tree bracht je min of meer veilig aan de grond. Een andere uitdaging was om enkele tientallen meters (in mijn herinnering waren het zeker honderden meters) van boom tot boom te klimmen zonder ooit de grond te raken. Ik wil maar zeggen, Darwins evolutie theorie kwam voor mij niet bepaald als een verassing!
Eindelijk weer wat schrijven.....
1 maart maandag.
Overnacht op een 4 sterren camping met zwembad (incl bubbelbad en rotspartij) haha de vriendelijke mevrouw zei het vol trots. Helaas voor Sjell was het zwembad gesloten. Vanmorgen 11 uur verder op weg van de Princes Highway richting Nowa, Orbost, Cann River waar we bij Jenn en Dazza's Diner een korte lunch zullen houden.
De lunchstop heeft dus wat langer dan kort geduurd 1,5 uur later. We waren gestopt bij Drummer Rainforst Walk. De naam zegt het al, Evert is een wandeling gaan maken.We hebben hier de lyrebird gezien..Een gezellig australisch stel, deie al 2 jaar aan het reizen waren met een caravan door Australie kwamen we tegen Ze gaven ons nog de nodige tips waar we heen ko0nden gaan om te overnachten.
Vrerder op de Princes Highway, richting Eden over de grens in New south wales. Al die tijd waren we dus in Victoria. En 2000 km verder. Kan je na gaan Victoria is 5 keer groter dan NL. En voor Australie het kleinst Very Huge dus.
Eden tourist park, ja ze zijn heel orgineel met de namen van alle parken, hahah ......De camping was mooi en ruim. Dit keer geen kakatoe attack maar een parrots attack, het filmpje hebben jullie al gezien.
Pampula Beach weer iets verder dus. Surfspot voor Evert of voor ons samen een fijne snokkelervaring. Een dagje van steeds korte afstandenin en om Eden. Mooie baaitjes en schitterende stranden wit zand
turquoise water en grote rode sten.( grote keien) en een felblauwe hemel.
Adembenemend.
In het haventje ,en om de hoek ligt de baai waar een goede snorkelspot was. Dus wij erop af. Duikbrillen en vinnen handdoek en rugzak mee en over de rotsen verder om te snorkelen. Wij het water in iets verder de zee in kon je echt veel zien. We hebben zelfs een grote rog gezien. Sjell vondt het best wel eng. Evert zag zelfs een Stonefish Zo een met allemaal knobbels. Grappig visje maar levensgevaarlijk. Het was heerlijk samen iets gedaan te hebbenwat ook Sjell kan. Het bodyboarden is te waar voor Sjell vanwege de heupen.
Eef is nu aan het wandelen zo'n 600 meter naar het strand (the pinnacles) Aan de rand van het Ben Boyd Nat. Park.
In het haventje zaten heel veel pelicanen. Heb er mooie foto's van gemaakt. Het is vandaag lekker weer, laat ik dat voor de verandering maar eens vertellen. Lekker aangenaam. Heerlijk als het de laatste 2,5 weer ook zo blijft..
We hebben geslapen op een 4 **** camping the BIG4... called Tween Waters Holiday Resort... pffff..
Het is hier wel heel gewoon dat de mensen je steeds vragen hoe het met je gaat, en om een aanknoping te maken voor een babbel maar over de grote camper beginnen. Heel gezellig.
Evert heeft een plekje gevonden om te surfen ik ga zo wat mooie foto's van hem maken en later wat snorkelen.
We zitten nu in Pampula Beach Een schitterend uitzicht op de zee en de Pampala rivier die de zee in stroomt. Evert gaat voor het eerst in al die tijd schilderen. Ik zit dus heerlijk op een bankje in de schaduw te schrijven en geniet van al het moois om me heen.
..................................... weer een tijdje ater............................
Ik zit hier op een rode rots kom net uit het water van even lekker gezwommen te hebben. Het is hier zo rustig kalm vredig gewoon geweldig, Ik zou hier wel kunnen aarden denk ik....
Zo relaxed..............
Gewoon mooi dus, latersssss................
Dikke kus Sjell en Eef.
Wilsons Prom National park.
Gisteren toen we aankwamen in het national park was het echt verschrikkelijk heet. Gelukkig hebben we nog ergens een mooi plaatsje gevondenom de camper neer te zetten. Weekend dus, voor de Australiers de kans om er even tussenuit te gaan. Alles is zo ver een uitgerekt je maakt snel een paar honderd km om ergens even te komen of om op bezoek te gaan maakt het voor de stadsmensen uit Melbourneof zo een trip van ongeveer 250 km een peuleschil. Nog niet lang geleden was er een bosbvrand geweest. Verschrikkelijk voor de flora en de fauna alles zal verschrikkelijk ontregeld zijn geweest. Ondanks dat hebben we toch nog wat dieren kunnen waarnemen zoals een mantelmeeuw zo een met een grote gele snavel waarop het einde een rode knobbel zit. De rosella papagaaien zitten hier echt met bosjes bij elkaar. En vanochtend zag Evert bij de toiletten en douches een possum naar binnenschieten, een nietsvermoededende jongen schrok zich helemaal wild toen dat beesyt bij hem de douchge in sprong hahaha.
Gisteravond was het warm en broeierig waar dus een onweer achteraan kwam. Vanochtend was het nog steeds warm maar ook regenachtig.Gisteravond heeft Evert nog even lekker gitaar gespeeld, erg mooi samen in concert met een cockabura. Het leek wel zei Evert later )ik lag al vroeg in bed , of de cockabura in de gatenhad wanneer hij moest invallen voordat zijn gelach in de ruimte klonk. Of was hij hem gewoon aan het uitlachen hahahaha.
Het is vandaag alweer de 27ste, hier op Wilsons Prom nog steedsmistig, regenachtig en zo nu en dan een buitje. Maar ondanks dat is de temparatuur lekker en voor een dagje wel even fijn zo zonder die hitte. We staan hier nu op Picnic Bay en Evert is zojuist richting strand gelopen om te zien of er een goede surf spot is.
Evert is net terug en heeft een prachtig pad naar beneden gevolgd tussen verbrande Teatreebush, opmerkelijk hoe groen hier alles is en weer snel regenareerd. ( In vergelijking met het binnenland van Australie wat erg droog is) De surf kon dus beter dus we rijden weer verder richting Dartbys beach. (Hoe verwend kan je wel niet zijn , uhm ) . De bergen (750m hoog) zijn gehuld in laaghangende bewol+king (mist dus). Opvallend zijn deeenorm mooie bergrotsen Zie het als een grote rand kiezelsten die in een miniatuur landschap zijn gegooid. gedrukt.
Weer terug op de camping de zon schijnt alweer en het is alweer warm, ik zit hier in de opening van de damesWC te typen omdat we geen stroomplaats konden krijgen en de bat leeg was van de laptop. Evert is op strand nog even lekker surfen.Morgen rijden we een heel stuk verder en wel richting Lake Tyrees waar we uitkomen ik weet het niet het is ongeveer een 300 km rijden.
Tot morgen weer allemaal de foto´s worden nog geupload daar het nogal een tijdje duurt om ze erop te zetten en we geen stroom hebben. En ik eerlijk gezegt wel de dameswc uit wil. hahaha
tot morgen en see you guys.....
lots of kisses Evert enSjell
xxx
Phillip Island het weekend van de grand prix superbike
Hoi allemaal,
ik moet alweer opnieuw beginnen omdat de internet connctie eruit viel. pffff
We zitten dus op Phillip Island een eiland aan de zuidkust van Victoria. Bekend om de penguins paradre en Grand prix world champion circuit. Evert zit in het water en is heerlijk aan het bodyboarden. Smitsh Beach heet het hier. Op de achtergrond hoor ik de mototraces en de helikopters die er boven vliegen ik denk om opnamens te maken van het racen. Gisteren zijn we bij de Penguin Parade geweest een heel spectakel tussen allemaal kwebbelende chinezen konden we mee genieten van het aankomen van de pen guins die dus weer thuis kwamen. Heel erg leuk die kleine waggelende beestjes achterelkaar de zandduinen inliepen opweg naar hun holletje en kinderen. Je kon ze echt helemaal volgen tot bij hun hol ze hadden een heel pad door de duinen gemaakt waar je mee kon lopen met de penguins. De kleintjes kwamen dus ok iets naar beneden gelopen opzoek naar hun ouders ze liepen naar iedereen toe maakten een overweldigend geluid, en begroeten iedere penguin in de hoop dat het hun ouders waren. Waren ze het niet begonnen ze hevig te bijten hahahaha. De oudere penguins durfde op een gegeven moment niet er langs bang gebeten te worden. Dus als ze even afgeleid waren stormden ze in een razend tempo voorbij de kleintjes hahaha. De camping van vannacht was Anchorage park niet echt bijzonder maar wel netjes. We hopen de komende dagen wat goedkoper te kunnen camperen ergens in een national park . We rijden vanmiddag door naar Wilson Prom. Ook een National Park. Ben benieuwd hoe het daar zal zijn. Geweldig is het nog steeds zo adembenemend mooi, al die flora en fauna en vriendelijke mensen om je heen. Hë guys... zeggen ze dan tegen je.
first impressions (Eef)
Ik zit in het donker te typen op ons kleine laptopje, vlak aan zee op een campingin Warrumbul (check spelling). Bij voorbaat een excuus om type fouten te maken. De eerste week zit er nu al weer op. Wat gaat de tijd snel! Maar, ook al weer veel meegemaakt. Ter zake: eerse indrukken,
Laat ik beginnen met de heenreis. Die was natuurlijk eindeloos lang, maar na verloop van tijd gaat dat vanzelf. Het mooiste was de vlucht over een geleidelijk donkerder wordend Australie. Mijn Google Earth beeld van Australie (ik heb al eens een schilderij gemaakt van een metior krater ergens in de Northern Territories) kreeg een extra dimensie er bij. De kleuren! Rood roze en oranje, met diep blauw en paarse schaduwen van fantastische wolkenformaties. Patronen van langgerekte ovalen, allemaal in de zelfde (wind?) richting. Inspiratie dus,
Dat van die woestijn is wel gekoppeld aan gespreksonderwerp nummer een hier in Oz: water. Natuurlijk Harm als hij praat met zijn clienten (Australische boeren - vaak chat hij met 5 tegelijk via Skype), maar ook andere mensen. Australiers hebben de neiging om klimaatverandering te negeren. Het regent hier tenslotte wel eens vaker een paar jaar niet of nauwelijks. M aar ondertussen hebben ze het er wel steeds over.... Gister waren we op een een prachtige bushcamping midden inde Grampions. Dat is een natuurgebied van het formaat Veluwe, met bergen van zon 100 meter hoog. Water was er niet, gewoon op. Fijn dat je een luxe bakbeest van een camper hebt met eigen vooraad van 150 lier water. Lullig echter dat de pomp (die je nodig hebt om de kraan te laten werken) het alleen doet als je accu genoegt stroom heeft. En dat had íe niet. Dan maar even de motor laten draaien....
De Grampions waren verder erg mooi. Heel veel echt Australischre natuur gezien, me name veel kangaroes en witte kakatoes (zei verhaal Sjell: Kakatoe attack! moet nog komen). Wat mij fascineert is hoe de natuur volkomen anders is (kangaroes zijn regelrechte bedenkselen van een science fiction schrijver toch, die bestaan toch niet echt?) , maar: het klopt allemaal op een manier die heel vertrouwd is. Anders gezegd: ecosyetemen hebben overal vergelijkbae functies, ook al worden die ingevuld door heel andere soorten. Dat fascineert mij omdat het absoluut niet past bij het beeld van evolutie als een willekeurig en door toeval bepaald proces. Maar goed, ik zal jullie niet met mijn hobby- bioloog ideen verder vermoeien.
Indrukwekkend was ook het aboriginee centrum in de Grampions (die eigenlijk heten). Een volk dat verschikkelijk behandeld is door de blanken, met een verledern dat 40.000 jaar terug te traceren is. Het gaat nu wel iets beter met hen, maar nog steeds gaan ze 17 jaar eerder dood, drie keer zo veel werklozen, etc. etc. Langzamerhand komt met er achter dat de aboriginees veel slimmer met de beperkte vooraden water en andere voorwaarden van bestaan wisten om te gaan dan de moderne Australiers....
Nog een indruk: wat een hartelijke en gastvrije mensen komen wij toch tegen! Zeker Harm en Anne die al veel voor ons hebben gedaan en ons een enorm gevoel van welkom zijn gaven. Zeker ook (neef) Alex en zijn vriendin Amanda, bij wie wij (tijdens zijn verjaardagfeestje) zijn blijven slapen. Wij kregen Amanda's internet dongel mee, zodat we vanaf de camping op internet en email kunnen. Maar ook daarnaast: overalaardige mensen die willen weten waar je vandaan komt en wat je gaat doen. Geweldig.
We zijn er!!
Hallo daar,
We zijn na een lange vlucht aangekomen in Melbourne. Harm en Anne stonden ons al op te w88. bij de uitgang. Inchecken en uitchecken ik geloof dat we wel 5 keer door de douane zijn moeten gaan. In Doha van het ene naar het andere vliegtuig. En aangekomen in Melbourne waar ze voor dat we er uberhaupt waren al in het vliegtuig met een insecticide spray het hele vliegtuig hebben ontsmet. Tja ons al bedenkende kan een lange nacht worden als ze ons helemaal gaan controleren, maar wonder boven wonder (we waren zelfs een beetje aangedaan omdat ze helemaal niets hebben ondernomen) konden we dus meteen doorlopen naar de uitgang. Bijna aangekomen in Bendigo bij Harm en Anne, sprong ineens, ja ja het heeft zo moeten zijn een kangaroe voor de auto.... ohh zo leuk.... geweldig. Een geweldig huis met een waanzinne lap grond erom heen. Vanmorgen waren we aloptijd wakker. Lekker buiten gezeten en een heerlijk kopje koffie gedronken... vanmiddag zijn we naar Bendigo geweest een grote supermarkt (vergelijkbaar met die grote GB's uit Belgie en Frankrijk). Het is nu een warme dag geweest, met veel wind wat toch normaal blijkt te zijn hier. Morgen gaan we alvast inkopen doen om mee te nemen met de camper. Woensag halen we de camper en gaan later in de middag mee naar de verjaardag van Alex (zoon van Harm).
Over een dag of 2 of misschien wel eerder zal ik uitgebreider verslag doen.
Voor nu het is 7.33 PM gaan we lekker zelfgemaakte lasagna ( door Anne en Evert) eten.
Dikke kus van ons hier in down under.
ps: Jaap kijk eens we waren bij de mine in Bendigo!
De allerlaatste voorbereidingen @ home
Hallo allemaal,
Zo we zijn bezig met de laatste voorbereidingen. Online inchecken en printen van de tickets. Nog even snel een paar films gedownload en op de usb stick gezet. (Stel je nu voor dat het gaat regenen, dan is een filmpje toch wel net zo gezellig). Even bij de apotheek de laatste medicijnen opgehaald, wat blaren pleisters (voor mijn nieuwe sandalen). Nog snel even te voet naar de brievenbus om het laatste weg te sturen. He he heel gedoe.
EEF: 'Sjell waar ligt de USB stick?'
SJELL: ' In de tas in het vakje aan de voorkantmet een ritsje, wel weer terug doen he?'
EEF: 'Ja tuurlijk'!
Hahah, ja zo gaat dat hier de hele dag, de zenuwen gieren al in mijn buik, ohh ik vind het zo erg spannend. Voor mij (Sjell) is dit de allereerste keer buiten Europa. Voor Evert is het al de ik weet niet hoeveelste keer dat hij zo ver gaat vliegen.
Hij zit nu boven met zijn heel mooi zelf gemaakt checklist-excelsheetje alles één voor één te controleren. Check check dubbel check.
IK heb mijn koffer gepakt alleen nog even een broek uit de droger erbij stoppen en alles is klaar. Morgen ochtend tegen half 8 komen Jan en Josefien ons halen en brengen ons dan naar Schiphol.
De katertjes draaien al de hele week om ons heen, ons verlangend aankijkend met een blik van 'Ohh ga toch niet weg' wetende ojee het enge gaat weer gebeuren. Ze gaan alweer de hort op. Arjanne en Elly gaan voor de katertjes zorgen. Ze zijn in hele goede handen.
Alleéé voor nu nog even de laatste dingen ook voor mekaar maken.
Zeg ik alvast ALAAFALAAF 

Nou toedeloe allemaal en tot heel snel.
XXX Angele en Evert