Ik zit in het donker te typen op ons kleine laptopje, vlak aan zee op een campingin Warrumbul (check spelling). Bij voorbaat een excuus om type fouten te maken. De eerste week zit er nu al weer op. Wat gaat de tijd snel! Maar, ook al weer veel meegemaakt. Ter zake: eerse indrukken,

Laat ik beginnen met de heenreis. Die was natuurlijk eindeloos lang, maar na verloop van tijd gaat dat vanzelf. Het mooiste was de vlucht over een geleidelijk donkerder wordend Australie. Mijn Google Earth beeld van Australie (ik heb al eens een schilderij gemaakt van een metior krater ergens in de Northern Territories) kreeg een extra dimensie er bij. De kleuren! Rood roze en oranje, met diep blauw en paarse schaduwen van fantastische wolkenformaties. Patronen van langgerekte ovalen, allemaal in de zelfde (wind?) richting. Inspiratie dus,

Dat van die woestijn is wel gekoppeld aan gespreksonderwerp nummer een hier in Oz: water. Natuurlijk Harm als hij praat met zijn clienten (Australische boeren - vaak chat hij met 5 tegelijk via Skype), maar ook andere mensen. Australiers hebben de neiging om klimaatverandering te negeren. Het regent hier tenslotte wel eens vaker een paar jaar niet of nauwelijks. M aar ondertussen hebben ze het er wel steeds over.... Gister waren we op een een prachtige bushcamping midden inde Grampions. Dat is een natuurgebied van het formaat Veluwe, met bergen van zon 100 meter hoog. Water was er niet, gewoon op. Fijn dat je een luxe bakbeest van een camper hebt met eigen vooraad van 150 lier water. Lullig echter dat de pomp (die je nodig hebt om de kraan te laten werken) het alleen doet als je accu genoegt stroom heeft. En dat had íe niet. Dan maar even de motor laten draaien....

De Grampions waren verder erg mooi. Heel veel echt Australischre natuur gezien, me name veel kangaroes en witte kakatoes (zei verhaal Sjell: Kakatoe attack! moet nog komen). Wat mij fascineert is hoe de natuur volkomen anders is (kangaroes zijn regelrechte bedenkselen van een science fiction schrijver toch, die bestaan toch niet echt?) , maar: het klopt allemaal op een manier die heel vertrouwd is. Anders gezegd: ecosyetemen hebben overal vergelijkbae functies, ook al worden die ingevuld door heel andere soorten. Dat fascineert mij omdat het absoluut niet past bij het beeld van evolutie als een willekeurig en door toeval bepaald proces. Maar goed, ik zal jullie niet met mijn hobby- bioloog ideen verder vermoeien.

Indrukwekkend was ook het aboriginee centrum in de Grampions (die eigenlijk heten). Een volk dat verschikkelijk behandeld is door de blanken, met een verledern dat 40.000 jaar terug te traceren is. Het gaat nu wel iets beter met hen, maar nog steeds gaan ze 17 jaar eerder dood, drie keer zo veel werklozen, etc. etc. Langzamerhand komt met er achter dat de aboriginees veel slimmer met de beperkte vooraden water en andere voorwaarden van bestaan wisten om te gaan dan de moderne Australiers....

Nog een indruk: wat een hartelijke en gastvrije mensen komen wij toch tegen! Zeker Harm en Anne die al veel voor ons hebben gedaan en ons een enorm gevoel van welkom zijn gaven. Zeker ook (neef) Alex en zijn vriendin Amanda, bij wie wij (tijdens zijn verjaardagfeestje) zijn blijven slapen. Wij kregen Amanda's internet dongel mee, zodat we vanaf de camping op internet en email kunnen. Maar ook daarnaast: overalaardige mensen die willen weten waar je vandaan komt en wat je gaat doen. Geweldig.